خط اقتصادی

موفقیت در فرآیند ارزیابی نهایی جایزه ملی تعالی سازمانی، دستاورد محوری گهرزمین در نیمه دوم سال ۱۴۰۴ بود. این رویداد فراتر از دریافت یک نشان افتخار، نشان‌دهنده تحولی ساختاری در بدنه مدیریتی شرکت است. جایزه تعالی سازمانی، معتبرترین جایزه مدیریتی کشور، بر اساس مدل‌های جهانی طراحی شده و سازمان‌ها را در محورهای سخت‌گیری مانند رهبری، استراتژی، کارکنان، شراکت‌ها، فرآیندها و نتایج مورد ارزیابی قرار می‌دهد.

عبور موفقیت‌آمیز گهرزمین از این داوری دقیق، حاکی از نهادینه شدن سیستم‌های مدیریتی پیشرفته، بهبود مستمر فرآیندها و حرکت به سمت حکمرانی شرکتی شفاف و پاسخگو است. این موفقیت به صورت نمادین با انتخاب دکتر امرایی، مدیرعامل شرکت، به عنوان مدیر ارزش‌آفرین صنعت فولاد و معدن تکمیل شد. این دو اتفاق در کنار هم، پیامی روشن به ذینفعان داخلی و خارجی ارسال می‌کند که گهرزمین نه با شعار، که با ساختار و عمل، خود را برای چالش‌های پیچیده اقتصاد امروز ایران تجهیز کرده و مدیریتی دانا و عمل‌گرا در رأس آن قرار دارد.

این امر پایه‌ای اساسی برای تمامی دیگر پیشرفت‌های شرکت در عرصه‌های عملیاتی فراهم ساخته است.

قلب تپنده تولید زمینه پیشبرد پروژه‌های کلیدی و زیرساختی

گهرزمین در میدان عمل، تمرکز خود را بر تکمیل پروژه‌های کلیدی معطوف کرده که آینده تولید و سودآوری شرکت را تعیین می‌کنند. مهم‌ترین این پروژه‌ها، کارخانه احیای مستقیم (آهن اسفنجی) در بردسیر است. این پروژه عظیم که در مراحل نهایی راه‌اندازی قرار دارد، با موفقیت مرحله حساس استارت سیستم‌های کمکی و رقیق‌سازی (فن‌های آگزیلیاری و دایلوشن) را پشت سر گذاشته است.

راه‌اندازی این کارخانه، وابستگی شرکت به مواد اولیه را کاهش داده، زنجیره ارزش آن را تکمیل می‌کند و توان تولید ملی فولاد را به صورت کیفی ارتقا خواهد داد. این پیشرفت در کنار عملکرد مثبت شرکت همیار گهرحدید سیرجان در حوزه استخراج و تأمین مواد اولیه، زنجیره تأمین گهرزمین را مستحکم‌تر ساخته است. این حرکت رو به جلو مورد توجه نهادهای حاکمیتی نیز قرار گرفته است.

بازدید اعضای کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی از سایت‌های شرکت در آبان‌ماه و اعلام آمادگی مدیرعامل برای «جهش تولید» با حمایت مجلس، نشان از همسویی نسبی این شرکت بزرگ با اهداف کلان اقتصادی کشور دارد و می‌تواند فضای حمایتی لازم برای ادامه این مسیر را فراهم کند. این پروژه‌ها نه تنها ظرفیت تولیدی، بلکه امنیت و پایدار زنجیره تأمین داخلی فولاد را تضمین می‌نمایند.

نقش فناوری و توسعه فروش در افزایش بهره‌وری و نفوذ بازار

گهرزمین توسعه را منحصر به افزایش کمی تولید نکرده است، بلکه این شرکت با درک ضرورت تحول دیجیتال، گام‌های عملی در این مسیر برداشته است. بازدید دکتر ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، از غرفه فناوری اطلاعات گهرزمین در آذرماه ۱۴۰۴، نشان‌دهنده توجه فعال شرکت به حوزه‌هایی مانند اینترنت اشیا، هوش مصنوعی و تحلیل کلان داده‌ها در مدیریت معادن، ناوگان حمل‌ونقل و خطوط تولید است.

به کارگیری این فناوری‌ها منجر به افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌های عملیاتی، افزایش ایمنی و نهایتاً تولید محصولی رقابت‌پذیرتر در قیمت و کیفیت خواهد شد. در کنار فناوری، استراتژی بازار گهرزمین نیز هوشمندانه عمل کرده است. این شرکت با حفظ سهم خود در بازار داخلی، به طور همزمان بر تنوع بخشیدن به بازارهای صادراتی و افزایش نفوذ در بازارهای منطقه‌ای تمرکز کرده است. این دوگانه‌سازی بازار، ریسک ناشی از نوسانات تقاضای داخلی را کاهش می‌دهد و شرکت را از چرخه رکود و رونق بازار ملی تا حدی مصون می‌دارد.

توانایی حفظ و توسعه بازار در شرایط دشوار، حاکی از اعتماد مشتریان به کیفیت محصول، ثبات در تأمین و توان لجستیکی قدرتمند گهرزمین است.

استراتژی گهرزمین برای تاب‌آوری در برابر چالش‌ها

با وجود همه دستاوردها، مسیر پیش روی گهرزمین فاقد چالش نیست. این شرکت در بستری بزرگ‌تر از اقتصاد ایران عمل می‌کند که با موانع ساختاری همچون تورم لگام‌گسیخته، نوسانات شدید نرخ ارز، محدودیت‌های بین‌المللی و کاهش قدرت خرید عمومی مواجه است.

سیاست‌هایی مانند یکسان‌سازی نرخ ارز می‌تواند به صورت مستقیم بر هزینه‌های سرمایه‌ای و عملیاتی شرکت تأثیر بگذارد. همچنین، رکود در بخش‌های مصرف‌کننده فولاد مانند ساختمان و خودرو، تقاضای داخلی را تحت فشار قرار می‌دهد. با این حال، گهرزمین با استراتژی‌های اتخاذ‌شده، خود را برای این شرایط آماده می‌سازد.

تحکیم بنیان‌های مدیریتی از طریق تعالی سازمانی، توان تصمیم‌گیری در شرایط پیچیده را بالا می‌برد. تکمیل زنجیره ارزش با پروژه‌هایی مانند کارخانه آهن اسفنجی، خوداتکایی و کنترل هزینه‌ها را افزایش می‌دهد. دیجیتال‌سازی به بهره‌وری و تنوع بازارهای صادراتی به جریان درآمدی پایدار کمک می‌کنند.

به نظر می‌رسد گهرزمین به جای واکنش انفعالی به بحران‌ها، در حال ساختن یک «ساختمان تاب‌آور» است که ستون‌های آن را مدیریت مدرن، تولید کارا و فناوری پیشرفته تشکیل می‌دهند. این الگو می‌تواند برای دیگر صنایع بزرگ کشور نیز راهگشا باشد، مشروط بر آنکه ثبات کلان‌اقتصادی حداقلی برای ادامه سرمایه‌گذاری و تولید فراهم شود.